Collecties van musea en andere cultuurinstellingen bijeen

Bij de Collectie Nederland zijn meer dan 90 collecties van musea en andere cultuurinstellingen aangesloten. In totaal levert dat meer dan 3.3 miljoen objecten op, allemaal doorzoekbaar in één website.

Het systeem van de Collectie Nederland is gebaseerd op de Europese richtlijnen voor digitale presentatie van collecties: Europeana. 

De collecties die deelnemen aan Collectie Nederland worden doorgegeven aan Europeana en zijn dus ook op Europees niveau beschikbaar.

Uitgelicht

Voeg eenvoudig uw eigen collectie toe

Sinds 1 april 2010 werkt de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed onder de noemer Collectie Nederland aan de centrale ontsluiting van gedigitaliseerde museale collecties. De hiertoe ontwikkelde zoekomgeving is gebaseerd op de open source versie van het Europeana framework. Bovenop de door dit framework geleverde indexerings- en zoekfunctionaliteit ontwikkelt de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed eigen, geavanceerde zoektoepassingen voor de erfgoedprofessional.

Vanaf januari 2011 is de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed gaan optreden als "nationale aggregator" binnen het Europeana netwerk. Dit betekent dat collecties die deelnemen aan Collectie Nederland ook worden doorgegeven aan Europeana.

In de huidige versie van Erfgoed Digitaal / Collectie Nederland worden meer dan 3.3 miljoen objecten afkomstig van een 90-tal verschillende bronnen ontsloten.


November slachtmaand

November staat bekend als de slachtmaand. In deze periode werden traditioneel de wintervoorraden op de boerderijen aangevuld. Varkens werden de hele zomer vetgemest en werden met het invallen van de herfstkou geslacht. Omdat de huizen vanaf oktober/november steeds gestookt werden, konden de worsten, hammen en spekken gelijkmatig drogen. Het slachten gebeurde veelal thuis of bij de slagers; de zogenaamde huisslacht.

Aan het einde van WOl waren in het neutrale Nederland veel levensmiddelen op rantsoen. In 1918 probeerde de overheid ook de distributie van vlees en vet te reguleren door een wet; de zogenaamde Slachtwet. Vanaf dat moment moest al het vee in openbare slachthuizen geslacht worden en werd het vlees aan maximumprijzen gebonden.

De protesten tegen deze overheidsinmenging waren enorm. De slagers zagen hun broodwinning verdwijnen en winstmarges verdampen en de boeren accepteerden niet dat ze ook beesten voor eigen gebruik openbaar moesten laten slachten. Voor de keuring moest bovendien worden betaald. De protesten hadden effect. In 1922 werd de wet ingetrokken.

In de Collectie Nederland bevinden zich gedenkborden die herinneren aan de Slachtwet van 1918. Diverse musea bezitten een exemplaar van eenzelfde bord. Interessant zijn de leuzen op de borden. Varkens, koeien, kippen, hanen en geiten roepen in tekstballonnetjes “Hoera wij leven nog” of “Leve de Regeering die het Slachten verbood, Hoera voor de Slagers, wij zijn nog niet dood”.  We mogen toch aannemen dat die leuzen vooral cynisch bedoeld zijn.

Het Slachtverbod van 1918-1922 in de Collectie Nederland


Rijksmuseum maakt tentoonstelling over slavernij

Het Rijksmuseum houdt in 2020 een tentoonstelling over het Nederlands slavernijverleden. Het museum beheert vele objecten die refereren aan de slavernijgeschiedenis. Er zijn diorama's - driedimensionale tableaus - van slavenplantages gemaakt door de Surinaams-Nederlandse kunstenaar Gerrit Schouten, er zijn vele etsen en enkele schilderijen met afbeeldingen van slaven, en er staan kindslaven als bedienden bij geportretteerde burgers op schilderijen.

Aan de tentoonstelling in 2020 werkt onder meer Wayne Modest, hoofd van het Research Center for Material Culture van het Nationaal Museum van Wereldculturen mee.

Bron: de Volkskrant

Slavernij in de Collectie Nederland


Advies

31 augustus 2016

Regelmatig wordt het platform Collectie Nederland door particulieren geraadpleegd voor objecten uit hun eigen verzameling. Vaak blijkt dat particulieren thuis objecten hebben die ook in museumcollecties vertegenwoordigd zijn.  In veel gevallen is dan de vraag wat zo'n object waard is. De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed kan op dergelijke vragen geen antwoord geven. Als u thuis een object heeft en u wilt weten wat het waard is, kunt u het beste rechtstreeks contact opnemen met een museum of met een beëdigd taxateur.