De zuil, bekroond door een dekplaat en een kapiteel met eierlijst en doornenkroon, staat op een rond basement, dat rust op een zandstenen sokkel. De schacht is versierd met passiewerktuigen. Te zien zijn: de kelk van het Laatste Avondmaal, de buidel met dertig zilverlingen, de lantaarn en fakkels, gebruikt bij de gevangenneming van Christus, het zwaard van Petrus met het afgehouwen oor van Malchus, de ijzeren handschoen, waarmee Christus in het gezicht werd geslagen tijdens het verhoor bij Annas, een hellebaard, een lisdodde als rietstengel, die de staf moest verbeelden tijdens de bespotting, verder een roede en de gesel, de schaal en schenkkan van Pilatus, boor, nagelen, een hamer, de rok zonder naad met de dobbelstenen, de lans waarmee de zijde van Christus werd doorboord en de nijptang, die werd gebruikt bij de kruisafneming. De zuil stelt de geselkolom voor: de voorwerpen zijn verstrengeld in een dikke kabel en een touw waarmee Christus aan de geselkolom was vastgesnoerd. De stenen sokkel heeft de vorm van een vierkante basis, die via een geprofileerde rand overgaat in een achtzijdige geleding. Op de overgang van het vierkant naar het achtkant bevinden zich hoekversieringen uitlopend in een franse lelie of kruisbloem. Polychromie: De zuil is afgewerkt met een grijze verflaag op een dunne witte grondering. Techniek: De zuil is uit meerdere delen samengesteld: dekplaat, onderste deel dekplaat met eierlijst kapiteel, schacht, basement en sokkel. De schacht zelf bestaat ook uit meerdere delen: de kern van de zuil is van grenenhout, omtimmerd met lindehouten planken. Het geheel is afgerond en daarna uitgesneden. (Jaarverslag ABM 1957) Staat: De sokkel dateert uit ca. 1500, dezelfde tijd als het Christusbeeld ABM bs721. De zuil is een 17de-eeuwse vernieuwing van het stenen origineel uit de zestiende eeuw. De dekplaat en het bovenste deel van het kapiteel met eierlijst zijn nogmaals vernieuwd. Ontbreekt: de haan, die bovenop de dekplaat stond. Afgebroken: de touwen van de gesel. Er zitten scheuren in de zuil, die niet erg oud schijnen te zijn: de breukvlakken zijn deels schoon. De verfschilfers langs de randen liggen soms los. De naden tussen de verschillende delen van de schacht staan op veel plaatsen open. De zuil is wormstekig. De sokkel is zeer gesleten, verweerd en beschadigd; meerdere delen afgesprongen.