Schagen, Muggenburg 3 is een belangrijke vindplaats omdat de bewoners pas aan het eind van de derde eeuw komen en zich daar mogelijk tot rond 400 weten te handhaven, ondanks een steeds natter wordende omgeving. Betrekkelijke rijkdom in de vorm van Romeinse goederen, werd verkregen door het vervaardigen van textiel en van ijzer. Net als in Muggenburg 1 en 2 zijn er geen paalgaten van woningen aangetroffen – wel konden binnen het onderzoek drie gebouwen worden vastgesteld, waarvan een met een gedeeltelijke vloer van klei. Dit laatste huis zal rond 270 n. Chr. zijn gebouwd en bevatte een woon- en een stalgedeelte. De meest noordelijke opstal bevatte aardewerken voorwerpen die vooral met het spinnen en weven van wol konden worden geassocieerd. Westelijk van het huis met de kleivloer werd een concentratie van ijzererts en sloopijzer geconstateerd, waaruit de waarschijnlijke aanwezigheid van een smidse valt af te leiden. Een gebouw aan de zuidzijde van het onderzoeksgebied had wel een gedeeltelijke kleivloer, maar was mogelijk geen woonhuis. Onder de drempel van deze opstal werd een kleine rituele kuil gevonden met daarin een voor Noord-Holland unieke kleiplastien die een vogel voorstelt. Naast munten werden er veel Romeinse aardewerk scherven gevonden, van kookpotjes, kruiken, drinkbekers en luxe aardewerk Terra Sigillata. Opmerkelijk is de aanwezigheid van aardewerk dat in het huidige Groot Brittannië is gemaakt. Onderzoekster Linda Therkorn heeft in de vele aanwezige kuilen met rituele inhoud enkele sterrenbeelden kunnen herleiden. Het sterrenbeeld op de grond had een oriëntatie die uitkomt bij het punt waar de belangrijkste ster van de constellatie voor het eerst in een seizoen aan de horizon verschijnt. Hiermee kreeg het sterrenbeeld-op-de-grond tevens een kalenderfunctie. Na vertrek van de oorspronkelijke Friese bewoners, is het terrein bewoond door mensen met een Saksische oorsprong. Grondsporen van deze bewoning zijn niet vastgesteld, maar de hoeveelheid achtergelaten aardewerk was voldoende voor een typo-chronologie van het inheemse aardewerk uit de Laat-Romeinse Tijd.