In 2015 is een archeologisch onderzoek uitgevoerd op het perceel Beets 47 in het dorp Beets. Hoewel het om een kleinschalige opgraving ging, heeft het onderzoek interessante gegevens opgeleverd met betrekking tot de middeleeuwse bewoning van het dorp. Voor het onderzoeksgebied gold een hoge verwachting voor bewoningsresten vanaf de 14de eeuw. Voordat er gewoond werd zijn twee sloten gedempt en is het terrein met circa 50 cm opgehoogd. In het zuidelijke deel van het onderzoeksgebied is vervolgens een huisterp opgebracht. Hierop zijn de houten funderingen van middeleeuwse bewoning aangetroffen, net als vloerniveau ’s van klei. Uit de houten funderingsresten zijn drie bewoningsfasen (deels) gereconstrueerd. Op basis van het aardewerk en een dendrochronologische datering is het aannemelijk dat de bewoning ergens in de tweede helft van de 14de eeuw is begonnen en tot in de 15de eeuw heeft doorgelopen. De bewoning op het onderzochte perceel gaat in de Nieuwe Tijd door, afgaande op een 16de -eeuwse bakstenen keldervloer met houten goot erlangs. Aangezien verder geen funderingsresten uit deze periode aanwezig waren, is het onduidelijk of hier in de 16de eeuw nog grotendeels in hout of al geheel in steen werd gebouwd. Funderingsresten uit de 17de en 18de eeuw zijn in het geheel niet gevonden. Mogelijk zijn de resten verstoord geraakt door de aanleg van een boerderij in de 19de eeuw. Uiteindelijk is continue bewoningsactiviteit aangetroffen van de tweede helft van de 14de eeuw tot aan de sloop van een boerderij in 2015.