Een schoolplaat met een zwart-wit foto in een wit kader "169. Willemstad - Curaçau en Gezicht op Punda" Linksonder: "Kleynenberg & Co, Haarlem.” Vanaf de kade zicht op de kust van Punda. De haven met de lange aanlegsteiger en de aangelegde boten. Bij de schoolplaten hebben een aantal hoogleraren en deskundigen uit die tijd toelichtende teksten geschreven. De toelichtende tekst bij deze afbeelding is van Dr. H.D. Benjamins: "Van een ander deel der haven geeft plaat 169 een beeld. De kade achter het bruggenhoofd, waar men twee schoeners ziet liggen, is de plaats waar de stoomers, van de Kon. West-Indische Mail laden en lossen. Deze is de eenige aan het gouvernement behoorende kade; alle andere zijn in handen van particulieren. Verder naar links de kaden waaraan de booten van andere lijnen aanleggen. Het groote gebouw rechts is de club ‘de Gezelligheid’. Op den achtergrond ziet men het 60 M. hoog gelegen fort Nassau, op het eind der 18e eeuw door Gouverneur Lauffer gebouwd, dat geheel de haven, de stad en een deel van het eiland bestrijkt. In vroegere jaren een uitstekende bescherming van de haven, heeft het thans alle beteekenis als fort verloren. Men vindt er alleen nog een semaphoor en eenige oude kanonnen voor de tijdsignalen en de saluutschoten. Op de brug ziet men een auto, waaruit blijkt dat dit vervoermiddel zijn weg naar het eiland heeft gevonden. Curaçao telt reeds heel wat auto's. De wegen op het eiland zijn dan ook over het algemeen goed. Suriname met zijn goede water- maar slechte landwegen staat hierin bij Curaçao achter. De bootjes op den voorgrond zijn de ‘pontjes’, die niet geroeid maar gewrikt worden. Vóór de brug er was, waren de pontjes het vervoermiddel tusschen de beide deelen der stad. Ook nu nog doen ze dienst. Willemstad heeft electrisch licht en is dus ook in dit opzicht Paramaribo vooruit, althans in de schatting van hen, die meenen dat electrisch licht het voor de tropen aangewezen licht is. Ook een motortram heeft Willemstad, een vervoermiddel dat Paramaribo mist. Evenzoo een station voor draadlooze telegraphie, terwijl de oprichting van een zoodanig station in Suriname nog in het stadium van overweging verkeert. Veel meer dan Paramaribo maakt Willemstad den indruk van een handelscentrum. De haven - sedert 1827 vrijhaven - wordt geregeld aangedaan door verschillende- stoomvaartlijnen; behalve de reeds genoemde Kon. W. I. Mail, Red.-D-Line, de Hamburg-Amerika-lijn, de Harrison-Leyland-lijnen, de Italiaansche lijn Veloce en de Spaanse Compania Trans-atlantica. Bovendien wordt de haven dikwijls bezocht door vreemde oorlogsbodems. Dat al de ‘stoomers' veel vertier teweegbrengen behoeft geen betoog. Als een gevolg van deze belangrijke stoomvaart heeft ze een aanzienlijke kolenhandel ontwikkeld. In het vlug kolenladen heeft de haven in de West-Indiën het record geslagen. De landbouw moge vooruitgaan, industrieën mogen zich ontwikkelen en tot de welvaart bijdragen, de bloei van Curaçao zal van handel en scheepvaart afhankelijk blijven. Dit is in het verleden zoo geweest en zal dat ook in de toekomst blijven. Al wordt niet alles verwezenlijkt wat velen zich voorstellen van de opening van het Panamakanaal, Curaçao zal zeker zijn deel krijgen van het toenemend verkeer in Karaïbische zee. Daartoe zullen medewerken de verbetering van den haveningang, van gouvernementswege ondernomen de van energie getuigende werken door particulieren hand genomen."
169. Willemstad - Curaçau en Gezicht op Punda
PDM 1.0 DEED / Public Domain Mark 1.0 Universal Van dit werk is vastgesteld dat er geen bekende auteursrechtelijke beperkingen op rusten, alle aanverwante en naburige rechten daarbij inbegrepen. Bij gebruik van de afbeelding graag vermelden: Collectie Museon-Omniversum
onderwijs, onderricht, leermiddelen (locaal gemaakt/gebruikt)