Houten tupilak in sluipende houding met vooruitgestoken menselijke kop. Het uiterlijk van deze tupilak verraadt spanning, wat ook te zien is in het gezicht. Alle vier de poten zijn afzonderlijk aangezet. Bijzonder opvallend zijn de voorpoten die op menselijke handen gelijken maar slechts drie vingers hebben. De voorpoten zijn met een kleine spie aan het lichaam bevestigd. De achterpoten lijken op menselijke voeten en hebben ook het normale aantal tenen. De schouders, bovenarmen en ellebogen zijn duidelijk aangegeven, de heupen daarentegen veel minder. De naar voren gestrekte nek is dik en gaat over in de kop, hoewel de gestrekte hals even extra is aangegeven. De tupilak heeft geen geslachtskenmerken, ook geen anus. Het gezicht is eivormig en heeft een vrijwel menselijke, verbaasde uitdrukking. De ogen zijn van ivoor met zwarte pupillen, de neus en mond zijn daarbij in goede verhouding. Alleen op het gezicht komen sillons voor, drie op het voorhoofd, drie ter weerszijden van de ogen en drie ter weerszijden op de wangen. In de mond zitten geen tanden. Tupilaks zijn wezens gemaakt van verschillende delen van menselijke en dierlijke lichamen met de bedoeling onheil te brengen aan de vijand. Toen de Denen naar Oost Groenland kwamen en zoveel hoorden over deze tupilaks en wilden weten hoe ze eruit zagen begonnen de Groenlanders modellen te snijden om het concept tupilak vorm te geven. De eerste modellen werden gesneden in 1905 (voor Thalbitzer). Ze bemerkten dat hoe vreemder en afzichtelijker de tupilak eruit zag, hoe meer interesse ervoor was vanuit de Europese markt. Geleidelijk werd het snijden van tupilaks een zakelijke aangelegenheid.
producten niet voor de lokale markt, maar b.v. voor toeristen