Huug Pleysier studeerde in 1968 cum laude af in schilderen, tekenen en grafiek aan de Academie van Beeldende Kunsten in Rotterdam. Zijn kunstenaarschap komt echter pas echt tot bloei na zijn verhuizing in 1975, eerst naar Boornbergum in Friesland, later naar Groningen (1982). Hij bediende zich van verschillende disciplines, maar zou zich uiteindelijk toch vooral toeleggen op het vervaardigen van etsen. In de traditie van het expressionisme rijt hij met krachtige bewegingen van de burijn diepe voren in de zinkplaat en creëert hij nerveuze, soms destructief geladen composities vol beeld en schrift. Tezamen vormen ze een persoonlijk idioom, waarvan de diepere geheimen zich nooit helemaal lijken prijs te geven, maar die tegelijkertijd onomwonden verslag doen van een getormenteerde kunstenaarsziel. Dit aspect treedt ook op de voorgrond in veel van zijn zelfportretten. Lijkt hij in z'n grafiek wanhopig maar vasthoudend op zoek naar zingeving en betekenis, in het zelfportret lijkt hij zich over te geven aan desillusie en de doelloosheid van de dingen. (Han Steenbruggen)