Aangekocht met steun van het Ministerie voor WVC
Voor zijn versie van de Piëta - Maria met haar gestorven zoon - gebruikte Jacques Frenken een afgedankt gipsen beeld uit het atelier van de neogotische beeldhouwer Hendrik van der Geld en sloeg er 365 spijkers in. Het beeld combineert elementen uit uiteenlopende tradities. Het kan gezien worden als de transformatie van een bekend christelijk motief in een heidens beeld, bij primitieve volkeren bekend als fetisj. Het inslaan van een spijker staat gelijk aan een bezweringsdaad. Het inslaan van de spijkers verwijst echter ook naar een andere traditie, de ' Maria van Zeven Smarten ', het hart van de Moeder Gods doorboord door zeven zwaarden, tekenen van haar zeven weeën of smarten. 'Wat ik gedaan heb, is het beeld weer in ons midden halen en de smart, die het in wezen uitstraalt, accentueren met honderden spijkers. Hiermee roep ik opnieuw de hevige emotie op, die men aan de andere kant (=katholieken die met de gipsen beelden niets meer ophadden) aan het afzweren is. Mijn Pietà zou weer iets doen in die leeggehaalde kerken. Ik zou het heerlijk vinden als men er weer voor op de knieën ging.' (Jacques Frenken)