diverse voorwerpen
'One Space, Four Places' by the English artist Tony Cragg is composed of waste materials which he found, such as cans, plastic bottles, sponges, pieces of brick wood, cork, card and earthenware. All these objects are about the same size and are threaded onto metal rods. Cragg then welded them together to make shapes which are recognizable as a table and four chairs. These five objects are presented in a line, so that one chair stands at the short side of the table, while there are three chairs on the other side. They are arranged rather untidily in relation to each other. 'Cragg has made floor and wall sculptures since 1978 which are composed using coloured plastic waste material. His preference for the materials which he finds reveals similarities with the Arte Povera school. He arranges his materials in simple geometrical patterns, but also arranges it in ways which are recognizable from contemporary visual culture. The work 'Red Skin', is shaped like a plastic Indian that he found and is an example of this. With his work, Cragg refers to his fellow countryman, Richard Long, who has also made arrangements on floors since the 1960s, but using materials such as wood and stone. Like Long, Cragg tried to redefine the concept of sculpture. While Long was making use of natural materials, Cragg took his materials from the new “natural” human environment, the industrialized world with its mass consumerism and waste production. 'After his flat arrangements, Cragg started to make spatial objects which were based on household articles, but they were made of unusual materials. Cragg was concerned with: “Creating objects which do not exist in the natural or functional world, which can provide feelings and an insight into how the contemporary world works and how I relate to it.” Initially working as a scientific researcher, he opted for a career as an artist because he thought that science was too limited. Art provided him with a broader context which invites reflection about the world and how it operates. He said: “I think it is important to make sculptures as a sort of conceptual model that helps to understand the world better.” Cragg’s statues have a recognizable element, but they are alienating because of the curious choice of materials and in his later works, the great enlargement of scale.
various objects
'One Space, Four Places' van de Engelse kunstenaar Tony Cragg is samengesteld uit gevonden afvalmateriaal zoals blikjes, plastic flessen, sponzen, stukken baksteen, hout, kurk, karton en aardewerk. Al deze voorwerpen van ongeveer hetzelfde formaat zijn aan metalen stangen geregen. Cragg heeft deze vervolgens aan elkaar gelast tot vormen die herkenbaar zijn als een tafel en vier stoelen. Deze vijf objecten worden gepresenteerd in een rij, waarbij er één stoel aan de ene korte kant van de tafel staat en drie stoelen aan de andere. Ze staan enigszins slordig ten opzichte van elkaar opgesteld. 'Sinds 1978 maakt Cragg vloer- en wandsculpturen die samengesteld zijn uit gekleurd plastic afvalmateriaal. Zijn voorkeur voor gevonden materiaal toont verwantschap met de arte povera. Hij ordent zijn materiaal in eenvoudige geometrische patronen maar legt het ook in herkenbare vormen uit de eigentijdse beeldcultuur. Het werk 'Red Skin', dat zijn vorm ontleent aan een gevonden plastic indiaantje, is daar een voorbeeld van. Met zijn werk verwijst Cragg naar zijn landgenoot Richard Long, die sinds de jaren zestig ook ordeningen op vloeren maakt, maar dan van materiaal als hout en steen. Cragg probeert evenals Long het begrip sculptuur te vernieuwen. Long maakt daarbij gebruik van natuurlijke materialen. Cragg ontleent zijn materiaal aan de nieuwe 'natuurlijke' omgeving van de mens, de geïndustrialiseerde wereld met haar massaconsumptie en afvalproductie. 'Na zijn vlakke ordeningen gaat Cragg ruimtelijke objecten maken. De vormen daarvan zijn gebaseerd op gebruiksvoorwerpen, maar ze zijn van ongebruikelijk materiaal gemaakt. Het gaat daarbij volgens Cragg om "het creëren van objecten die niet bestaan in de natuurlijke of de functionele wereld, die gevoelens en inzicht kunnen verschaffen over hoe die eigentijdse wereld in elkaar zit en hoe ik mij ertoe verhoud." Eerst werkzaam als wetenschappelijk onderzoeker, kiest hij voor een loopbaan als kunstenaar omdat hij de wetenschap te beperkt vindt. Kunst biedt hem een breder kader dat uitnodigt tot nadenken over de wereld en haar functioneren. Hij zegt: "Ik denk dat het belangrijk is beelden te maken als een soort denkmodellen die helpen de wereld beter te begrijpen". Craggs beelden hebben iets herkenbaars, maar zijn vervreemdend door de merkwaardige materiaalkeuze en, in latere werken, een sterke schaalvergroting.