Het midden van 'Composition' van de Russische kunstenaar Serge Poliakoff wordt gevormd door een wit hoekig vlak dat tegen een zwart vlak met hoeken en rondingen is geplaatst. Daaromheen zijn in elkaar grijpende vlakken in verschillende kleuren groen gezet. De vlakken zijn duidelijk afgebakend, de kleuren bepalen de vormen van de vlakken. Ze zijn opgebouwd uit verschillende lagen korrelige verf. De verf is tamelijk dik aangebracht met een paletmes. Door de bovenste laag heen blijven de onderliggende kleuren zichtbaar. 'Serge Poliakoff vestigt zich in 1923 in Parijs. Onder invloed van Kandinsky en Delaunay gaat hij geleidelijk over tot een abstracte manier van schilderen. Vanaf 1938 maakt hij volledig abstract werk. Uit in elkaar grijpende vlakken bouwt hij evenwichtige composities op. Soms hebben ze een centrale kern, zoals in deze compositie, soms is er sprake van verschillende kernen. Aan de randen van het schilderij worden de vlakken afgesneden, zodat het een uitsnede uit een groter geheel lijkt. Poliakoff zegt: "Terwijl de figuratieve kunst binnen het kader van het schilderij blijft, gaat de abstracte kunst het kader te buiten teneinde een kosmos te scheppen." Poliakoff wordt, net als Bazaine, Bissière en Manessier, gerekend tot de École de Paris. Deze kunstenaars geloven in de structurele eenheid van de mens en zijn omgeving. Zij zien een schilderij als de belichaming van het wezen van het universum. 'In Poliakoffs werk is de kleur van de vlakken even sterk beeldbepalend als de vorm. Soms gebruikt hij kleuren die sterk contrasteren, soms is een werk bijna monochroom. De kleuren van de vlakken zijn altijd zo gekozen dat ze met elkaar in evenwicht zijn. De sfeer die uitgaat van Poliakoffs werken is die van harmonie en van stilte. Hij zegt: "Als een schilderij zwijgzaam is, is het voor mij geslaagd. Sommige van mijn schilderijen beginnen met groot tumult en zijn explosief, maar ik ben niet tevreden voor ik stilte in het werk gebracht heb." Deze stilte is echter een vibrerende, bezielde stilte; een stilte die oproept tot meditatie. Net als in een traditionele Russische icoon gaat het in Poliakoffs schilderijen om het 'bovenwerkelijke'. De eenheid die hij binnen een beeld bereikt door kleuren, vlakken en materie genuanceerd op elkaar af te stemmen, kan beschouwd worden als een afspiegeling van een kosmische eenheid.
olieverf op doek
The middle of 'Composition' by the Russian artist Serge Poliakoff is formed by an angular white field set against a black plane with corners and curves. Around this there are planes of different coloured greens that fit together. These fields are clearly outlined, and the colours determine the forms of the fields. They are composed of several layers of grainy paint, which has been applied fairly thickly with a palette knife and the underlying colours remain visible through the top layer. 'In 1923 Serge Poliakoff settled in Paris. Influenced by Kandinsky and Delaunay, he gradually developed an abstract method of painting, and from 1938 his work was completely abstract. He constructed balanced compositions of planes that fit together. Sometimes there was a central core, as in this composition, and sometimes there were different cores. At the edges of the painting, the planes are cut off so that it looks as though it is part of a larger whole. Poliakoff explained: “While figurative art remains within the framework of the painting, abstract art extends beyond the framework in order to create a cosmos.” Like Bazaine, Bissière and Manessier, Poliakoff is included in the École de Paris. These artists believed in the structural unity of man and his environment and considered a painting to be the personification of the essence of the universe. 'In Poliakoff’s work, the colour of the planes determines the image as much as the form. Sometimes he used colours which were strongly contrasting, and sometimes his work was almost monochrome, but the colours of the planes were always chosen in such a way that they were in balance. The atmosphere exuded by Poliakoff’s work is one of harmony and silence. He said: “When a painting is silent it has succeeded for me. Some of my paintings start with a great tumult and they are explosive, but I am not satisfied until I’ve brought silence to a work.” However, this silence is a vibrating spiritual silence, a silence which encourages meditation. Like traditional Russian icons, Poliakoff’s paintings are concerned with the supernatural. The unity which he achieved in an image by ensuring that the colours, planes and materials are subtly interrelated can be viewed as a reflection of a cosmic unity.
oil on canvas