olieverf op doek
oil on canvas
Na een periode van experimenteren met moderne stijlen, maakt Jan Sluijters in de jaren twintig van de 20ste eeuw ook schilderijen die traditioneler ogen. In dit 'Vrouwenportret' lichten de bleekgele jurk en de lichte huid van het model op tegen de donkere omgeving. Haar zwarte haar steekt nauwelijks af tegen de bruingrijze muur. De oorbellen en ring van de vrouw vormen felrode accenten. Bij langer kijken, ontdek je een donkerrood kussen links van de vrouw. Het donkergele kussen rechts, waarop haar arm leunt, heeft een toon die de lichte en donkere delen van het schilderij verbindt. De compositie van het schilderij is weloverwogen opgebouwd. Het lichaam van de licht achterover leunende vrouw vormt een diagonaal van linksonder naar rechtsboven. Haar rechter onderarm buigt de andere richting in. De witte irissen op het tafeltje voor haar leiden de blik van de kijker naar midden rechts, maar ook naar de handen van de vrouw. Zo ontstaat er een dynamisch en evenwichtig geheel. 'De afgebeelde vrouw is Dina Bethlem-Levij, geboren in 1899. Zij is in de jaren twintig veel geschilderd door Sluijters. De gezinnen Sluijters en Bethlem-Levij waren goed bevriend met elkaar. '[2020]