Lange tijd bestond de dijk tussen Huisduinen en Den Helder uit een constructie van houten palen. Omstreeks 1700 liet de paalworm zich echter gelden en moest men uitkijken naar een nieuw soort kustversterking. In 1733 bedekte men de glooiingen van de dijk met klipstenen. In 1749 – toen men besloot de gehele noordelijke zeekust op die manier te verstevigen – kwam de Helderse zeewering nog eens aan de beurt. Deze kaart, getekend door de landmeter Frans de Mutsert (1724-?), uit datzelfde jaar toont nauwkeurig aan welke maatregelen toen genomen zijn. Zo werden delen van de dijk voorzien van ‘keysteen’, delen van ‘rys’ en delen van ‘wier’. Ook een nieuwe ‘vangdam’ werd gemaakt. Ook na 1749 gingen de werkzaamheden nog door. Pas in 1774 bereikte de dijk een staat, die niet veel verschilt van de huidige toestand. Met gepaste trots noemde men de dijk toen de ‘Kapitale Helderse Zeewering’. (Bron UB Utrecht)
Naukeurige afbeeldingh van den tegenwoordigen zeedyk. Leggende voor de Landen van Huysduynen en Den Helder strekkende van het Nieuwe Diep tot aan Kykduyn