Het willow-patroon is ongetwijfeld de climax van de Engels-Chinese invloed op gedrukt keramiek. Rondom dit decor dat was opgebouwd uit Chinese elementen, ontspon zich zelfs een legende ter verklaring van de voorstelling. Het standaard willow patroon, zoals dat in het begin van de 19de eeuw ontstond, stelt een gezicht op een tuin voor met o.a. een wilgenboom, een bloeiende appelboom, een paviljoen en een theehuis. Deze tuin was, volgens het verhaal, eigendom van een Chinese mandarijn wiens dochter zou worden uitgehuwelijkt aan een oudere koopman. De dochter daarentegen was verliefd op haar vaders secretaris en zij ontvluchtten het huis met behulp van de tuinman. Men ziet ze gedrieen afgebeeld op de brug over de rivier, waarna de twee van plan waren per boot te ontsnappen. De vader ontdekt het complot bijtijds, waarop de geliefden beiden ter dood worden gebracht. De goden zijn het stel echter welgezind en veranderen hen in twee duifjes die in de lucht worden weergegeven. De patroon sprak daarom zeer tot de verbeelding.