Mannen op de dijk inspecteren de schade aan boten en huizen. Carl Corvey beschrijft in hartverscheurende bewoordingen zijn blik op Marken vanaf de kerktoren: ‘De bejaarde visscher, die met ons meegegaan was, wees ons de ‘wijken’ van het eiland: de Kerkbuurt, waar we nu waren, de Groote Werf en ginds den Breihoek, de Moeneswerf, de Rozen- en Witte Werf en vóór ons, de haven, waar schots en scheef rompen der ontredderde botters over elkander lagen. Hij wees ons de huizen waaruit, toen het ’s morgens even lichtte, de bewoners langs lijnen door de woedende branding werden gehaald, duidde met zijn vinger op de woning, waar de drie kinderen, weesjes, verdronken zijn…’ De houten huisjes waren door het water scheefgetrokken, stukgeslagen of zelfs van hun fundering gerukt en weggedreven.