Het wit in mijn werk is geen leegte, maar ruimte zegt Cees Andriessen. In een ruimte zijn tekens of sporen achtergebleven. Die zijn ‘leesbaar’ hoewel ze volstrekt abstract blijven. Door het geleidelijk aftasten met het oog ontvouwen ze hun fascinatie. Na een proces van zoeken en heroverwegen zijn woorden en zinnen teruggebracht tot de essentie. ...