Een pentekening van een zaal in het kamp. Rechts op een verhoging staan drie Japanse kampwachten. In hun midden een Japanse officier met sabel. Achter deze officier een man in burger. Achter de man aan de muur is een mariabeeldje bevestigd. Voor de verhoging een grote groep buigende vrouwen. Enkele nonnen staan vooraan. Rechtsonder de tekst: "Buigen en nogmaals buigen".In het boekje 'Nederlandse vrouwen in een Japans interneringskamp in beeld en woord' is de tekening afgedrukt (waarschijnlijk een bewerking van het origineel). Bij de tekening is in het boekje de volgende tekst gevoegd:"Maart 1942. Ons eerste interneringskamp in het Katholieke Ziekenhuis Tomohon bij Menado". "Het Voorspel. In een van de grote zalen van het ziekenhuis werden wij bij elkaar gedreven. Daar kregen wij onze eerste lessen hoe wij aan Nippon eerbied en gehoorzaamheid moesten betuigen. Vooral buigen dienden wij goed te leren.Enkele Japanners stonden op een soort podium, gewapend met geweren en getrokken sabels. 'Pontong Leher' hoorden wij uitroepen, voor en na elke zin. De Japanse taal verstonden wij niet, maar deze Maleise woorden verstonden wij wel. Het betekent: Kop eraf en hals doorsnijden als wij niet zouden doen wat zij bevolen".
